Bugünkü Dr anıları: Dr: Devamlı hangi ilaçları kullanıyorsun? Ben: Her akşam Jack Daniels Dr: Çok güzel. Bende o ilacı alıyorum. ===== Hemşire: Netice çıktı. Dr sizi bekliyor. Ben: Nerede kendisi? Hemşire: Bodrum katında Anjiyo ameliyathanesinde. Ben: Amanin. Ciddenmi? Hemşire: Korkma. Git konuş. Hazırlar. Seni bekliyor. Ben — ıslanmış pantolonla aşagı gider. Dr’u görür. Ben: Beni
Dr dediki: stressli iş hayatından sonra stressiz emekli hayatının verdiği stressizlik stressinden dolayı, benign hypostress syndromu var dedi. Yaw dedim: bunu söylemek içinmi 7 yıl okula gittin? Hayır dedi, güzel el yazımı kripto hale dönüştürüp reçete yazmak için dedi. Sonrasında hayal meyal hatırladığım, Meysun yerdeki ıslaklıklar için paspas arıyordu!
Hastenede bekliyorum. Öğlen oldu. Hadi kantinden tost alayım dedim. Kapıda yazı: ‘12-13 arası yemekteyim’.
Sözcü – FLASH – Ankara – Sazanbank CEO’su sayın Yalçın bey bugün yaptığı basın toplantısında eski Kazbank ile ilişkileri olmadığını belirtti. Bu söylentilerin ülkenin ilerlemesine ve Mars’da cami kurulmasını engellemek isteyen bir takım dış güçleri belirtti. Boğaziçi teknoloji mezunu olan Yalçın bey, mevduat sahiplerinin korunması için, her balığa GPS takıldığını ve bu balıkları app ile
Çocuk mezarlığı – Çamlıca köyü Mazı’ya giderken hep tabelayı görürdüm. Bugün es geçmeyip oraya gittik. Bu bitmiş ilkokulu gördüm. Ata’mın büstü yoktu. Araziyi dolaştım. Bulamadım. Soracak kimseler yoktu. İçeri girdim. Ufacık tek sıralı bir dershane ile üç sıralı ikinci dershane vardı. Yerde eski sınavlar, laboratuvar malzemeleri. Tuvaletler dışarıda. Kimbilir orada okuyanlar nerede ne yazıyor.
Bendemi acaba problem var: Türkiye’ye dönmek için bilet aldım. Trafolara kediler girdi; Rus uçağını düşürdüler; Meydanlarda bombalar patladı; Kalkışmalar itişmeler oldu. Baktılar ben hala Bodrum’dan ayrılmamışım, beni üstünden silkelemek için olmamış depremler oldu burada. Halada sallıyor. Amerikaya dönmek için bilet aldım. Gideceğim Key Largo ve Key West dümdüz oldu. Hep kaldığım yer yıkılmış. Değiştirdim. Bari
Yıl dönümü … Geçen yıl başı 40 yıl çalıştığım için emekli kabul ettim kendimi, daha yüksekler vs veren/verecek kariyeri ani frenle bıraktım ve Bodrum’a yerleştim. İlk hafta sahilde yürürken göğsüme giren ağır ağrılardan sonra anjiyo olmak için heyecanla ve ümitle hastaneye gittim. O anjiyo çubuğunu nereye soktularsa, kalp temizmişmiş ama müjdemiz var prostat kanserisin dediler.
Yeni Türkçe Bildiğim, bir dil gelişirse yaşar yoksa ölür. Yıllar sonra döndüğümde konuşma şekillerinden artık cocuklar kızım, oğlum yerine annecim, babacım, teyzecim, ablacım diye çağırılıyor. Ama baktım henüz cçocuklar büyükleri oğlum kızım diye çağırılmıyor. Belki seneye kısmetse. Birde bugünlerde hastalık ve ölüm işleriyle çok iştigal ediyorum. Herkes ortaklaşmış bana ‘herşey bizim için’, ‘herşey insanlar için’
Welcome to my unfiltered thoughts and other experiences.